• Ik vind het altijd leuk om wat meer over de mensen binnen de club te weten te komen. De komende maanden volgen in deze blog meer van dit soort artikelen over “sleutelpersonen’ binnen CVC Reeuwijk.

    Hoofdtrainer Boris van Es bijt het spits af. Gezien de Corona crisis was het helaas niet mogelijk om “Face to Face” met Boris te praten. De oplossing die Boris verzon was origineel en creatief. Ik stuurde Boris een aantal vragen via de mail, hij stuurde een digitaal geluidsbestand terug met de antwoorden op mijn vragen.

    Gezien de lengte van het artikel is dit in twee stukken geknipt. Deze week de jeugd van de trainer en zijn voetbalcarrière. Volgend week wordt zijn loopbaan als trainer belicht en wordt duidelijk hoe hij tegen CVC Reeuwijk aankijkt.

    De jeugd van Boris

    Boris werd op 30 augustus 1971 geboren in Bodegraven. Zijn ouders bedachten met Boris een originele naam voornaam voor de jonge aanwinst van het gezin. De moeder van Boris had een boek gelezen waar de hoofdpersoon met deze naam voorkwam en was hier direct van gecharmeerd.

    Ook de tweede naam Daniello is bijzonder te noemen. Zowel Boris als Daniello komen zeker niet voor in het overzicht met de meest voorkomende babynamen. Op jonge leeftijd had Boris best wat moeite met zijn aparte voornaam maar begon deze steeds meer te waarderen. Uiteindelijk resulteerde dat zelfs in een vernoeming van zijn zoons. De oudste heet Daniello en de jongste Boris,

    Boris woont al heel zijn leven in Bodegraven en komt uit een fijn en warm gezin. Zijn ouders lieten de kinderen vrij, maar normen en waarden waren belangrijk. Boris kijkt daar dankbaar op terug want dit heeft hem mede gevormd tot de persoon zoals hij nu is.

    Boris woont nog steeds in Bodegraven met zijn vrouw en 2 zoons. In het dagelijks leven houdt Boris zich bezig met de marketing en verkoop van vlaggenmasten.

    Boris als voetballer

    Boris is op zijn zesde bij Zwammerdam gaan voetballen. Dat was vooral om praktische redenen. Zijn ouders hadden niet zoveel met voetbal en de club maakten hun niets uit. De familie van Es woonde op de grens van Bodegraven en Zwammerdam. De ouders zetten hem over naar de andere kant van de drukke Provinciale weg en hij fietste naar het Zwammerdam complex.

    In de C-jeugd vertrok Boris naar Esto en dit was de eerste overstap in een lange rij clubs. Zo was Boris ook te bewonderen bij Excelsior Rotterdam, Ona, Alphense boys, Olympia, DHC Delft en Rohda. Hij debuteerde als B -junior in heet eerste elftal van Esto.

    De jonge Boris was naast voetbal ook geïnteresseerd in andere sporten zoals Judo en tennis maar het voetbal was (en is) zijn passie. Hij geeft ook eerlijk toe hij niet uitblonk in de andere sporten en dat was toch wel belangrijk voor hem.

    Al in de junioren onderscheidde Boris zich als een echte linkspoot, met snelheid en een goede mentaliteit. Het bleek al snel dat hij kijk had op het spelletje en coachte zijn medespelers. Het is dan ook geen wonder dat hij uiteindelijk als trainer aan de slag ging.

    Hoewel Boris de nodige clubs versleten heeft ging hij overal met een goed gevoel weg. Zo heeft hij nog steeds goed contact met alle teams waar hij gespeeld heeft. Dit geeft aan dat hij een prettige gast was op het veld, niet voor de tegenstander, maar wel voor zijn team.

    Hier eindigt het eerste deel van het artikel over onze hoofdtrainer Boris van Es. Volgende week leest u het tweede deel. Ik neem overigens aan dat iedereen de tegenstander van Boris herkend heeft op de foto bij dit artikel.

    Hans Goedhart